Zeeroeien

Kennismakingswedstrijd Zeeroeien

Op uitnodiging van de Koninklijke Nederlandsche Zeil- en Roeivereeniging (KNZ&RV), te Muiden, vertrekken twee ploegen van Hemus zaterdags 11 oktober naar Muiden, om daar een tijdrace op open water, over een afstand van om en nabij de 6 km, te roeien.

Ploeg van Ingeborg Er hebben zich hier 15 ploegen voor ingeschreven, waaronder, mag ik toch wel zeggen de inmiddels zeer ervaren ploeg van Ingeborg, Marien, Jan-Paul, Feike en Koos, en een verse nieuwe ploeg, die nog nooit een 4-riemsgiek gezien heeft, met Martine, Roelof, Pim, Peter en Rene. De wedstrijd wordt geroeid in de daar aanwezige 4-riemsgieken van het type Yole de Mer. De heats worden drie aan drie geroeid en de ploeg van Ingeborg vertrekt als derde van hun heat. We zien ze meteen al zeer sterk weg roeien. Als de ploegen van deze heat terug zijn kunnen wij de boot overnemen. We dribbelen eerst nog een half uurtje wat heen en weer. Kijken ondertussen in de verte waar ze blijven. Eindelijk zien we dan een kilometer verderop de Hemus kleuren als eerste de hoek omkomen. Gejuich al hebben we het wel verwacht. Nu worden we toch zenuwachtig, omdat ze dus nog maar een kilometer hoeven en wij direct daarna aan de beurt zijn. Pffooee.

En nu wij

Eindelijk zijn we aan de beurt en kunnen we in onze zeewaardige boot stappen. "Ho eens even", dat ziet er toch wel anders uit dan wat we gewend zijn. We zitten voor ons gevoel zo’n meter boven het water. Er staat van de vorige ploeg nog een hoop water in de boot. Dat is er toch op de een of andere manier ook ingekomen en moet er dus uit.

Als we om ons heen kijken, ziet alles er nog heel rustig uit. Geen golfje te zien en het zonnetje breekt door. Evengoed waarschuwt Feike ons om vooral de riemen goed vast te houden. Door te blijven roeien en de boeg niet moet schrikken als hij van tijd tot tijd zich een 30 centimeter boven zijn bankje bevindt. Het zal wel, denken we.

Van start

Nou daar gaat die. We hebben geen tijd om aan de boot te wennen, maar we kunnen vrijwel meteen van start. Als eerste van drie starten we dan en na een dertigtal halen beginnen we het te snappen. We lopen aardig weg van de twee andere ploegen. Niks aan de hand zou je zeggen, maar zo richting de monding naar het open water begint er toch wat meer beweging in de boot te komen. De bedoeling is dat we bij de eerste boei links af gaan, dan een stuk van ongeveer twee kilometer naar een gele boei toe roeien, daar keren en weer terug.

Linksaf

Ploeg van Martine Zo ongeveer op het moment dat we links af slaan, begint het opeens wel heel erg te bewegen. We stuiteren alle kanten uit! Riemen wijzen omhoog, omlaag men zit in de uitpik, in de inpik en dat, voor ons gevoel, allemaal op hetzelfde moment. Gelukkig hebben we Martine op stuur, die ons van de schrik een heel eind de bocht uitstuurt, maar daarna wel de boot weer bij elkaar weet te schreeuwen. Gaandeweg vinden we onze slag weer terug. Maar nu zijn de andere boten toch een stuk dichter bij gekomen. Ok, snel uitzetten, oprijden, inpikken en TRAPPEN! Het is vechten met de riemen, snoeken en in de lucht slaan maar al met al doen we dit allemaal redelijk gelijk.

Rond de gele boei

Als we eindelijk bij de gele boei zijn moeten we ons helaas toch gewonnen geven aan één van de andere ploegen. We keren bij de gele boei en hebben dan gelukkig wind mee. Dat roeit een heel stuk sneller. We zien kans de ons ingehaalde ploeg niet te ver uit te laten lopen. Heel ver in de verte, achter ons, zien we het stipje van de derde ploeg. Terug bij de haven hebben we nog een kilometer rustig water en kunnen we de slag uitlengen. We proberen die ene ploeg nog weer terug te pakken. Maar ja, het is nu echt helemaal op en onder luid gejuich van de andere Hemus ploeg halen we de finish.

35 minuut 10 WOW; helemaal geen slechte tijd, gezien de tijd van 32 minuut 53 van de als eerste gefinishte Hemus ploeg. Dan zijn we toch derde geworden, of niet soms!

Al met al een hele ervaring. We gaan dat zeker nog een keertje doen.

R.U.